METODA MONTESSORI:

“Uczyłam się dziecka. Wzięłam to, co dziecko mi przekazało i wyraziłam to, i tak powstała metoda zwana metodą Montessori” dr Maria Montessori Wywodzi się od badań nad dziećmi z problemami psychicznymi, jednak była także stymulująca gdy została zastosowana w edukacji normalnych dzieci. Według Montessori dziecko ma prawo do swoich zachowań i indywidualności,  a ingerencja w to co jest u dziecka naturalne jest złe. Pomocy możemy udzielić tylko gdy zostaniemy o to poproszeni, mamy dzieciom pomagać, a nie im usługiwać; to właśnie wtedy dziecko jest zdolne do naturalnego rozwoju. Każde z nich ma taką zdolność uczenia się chodzenia jak np.: liter czy cyfr, musimy tylko poczekać, dbać o otoczenie i wyposażyć go w odpowiednie materiały do pracy, a później obserwować i w razie potrzeby być w pobliżu. Metoda Montessori polega przede wszystkim na obserwacji, to najważniejszy składnik tej metody. Nie ma tu sztywnego planu zajęć, jest za to ok.. 3 godzinna ciągła pracy, w czasie jej trwania prezentujemy dziecku otoczenie, a gdy już wie jak pracować z materiałem – obserwujemy. Nie poprawiamy dzieci, ewentualnie możemy pokazać jeszcze raz. Dziecko ciągle poprawiane nie będzie chciało pracować, w końcu nie musi zrobić wszystkiego najlepiej, a  pozwolić się im cieszyć małymi sukcesami. Jesteśmy blisko,  by pomóc dzieciom zrobić wszystko samodzielnie. Wprowadzane są bardzo wcześnie nauki czytania, pisania czy matematyki. Bardzo ważne jest dobrze przygotowane otoczenie, tak by wszystkie dzieci miały dostęp do materiałów, które muszą być bardzo przemyślanie ułożone na półkach. Dzieci maja wrodzoną chęć uczenia się, a przy tym nauka ich nie męczy, ale raczej zachwyca i czyni szczęśliwymi. Maja pracować w zgodzie z własnymi możliwościami, we własnym tempie i w spokoju. Metoda przewiduje mieszane grupy wiekowe, dzięki którym dzieci mogą rozwijać swoje zdolności życia w społeczeństwie i uczyć się od siebie wzajemnie zgodnie z własnym tempem rozwoju. Nie ma tu kar i nagród.

METODA MONTESSORI:

“Uczyłam się dziecka. Wzięłam to, co dziecko mi przekazało i wyraziłam to, i tak powstała metoda zwana metodą Montessori” dr Maria Montessori Wywodzi się od badań nad dziećmi z problemami psychicznymi, jednak była także stymulująca gdy została zastosowana w edukacji normalnych dzieci. Według Montessori dziecko ma prawo do swoich zachowań i indywidualności,  a ingerencja w to co jest u dziecka naturalne jest złe. Pomocy możemy udzielić tylko gdy zostaniemy o to poproszeni, mamy dzieciom pomagać, a nie im usługiwać; to właśnie wtedy dziecko jest zdolne do naturalnego rozwoju. Każde z nich ma taką zdolność uczenia się chodzenia jak np.: liter czy cyfr, musimy tylko poczekać, dbać o otoczenie i wyposażyć go w odpowiednie materiały do pracy, a później obserwować i w razie potrzeby być w pobliżu. Metoda Montessori polega przede wszystkim na obserwacji, to najważniejszy składnik tej metody. Nie ma tu sztywnego planu zajęć, jest za to ok.. 3 godzinna ciągła pracy, w czasie jej trwania prezentujemy dziecku otoczenie, a gdy już wie jak pracować z materiałem – obserwujemy. Nie poprawiamy dzieci, ewentualnie możemy pokazać jeszcze raz. Dziecko ciągle poprawiane nie będzie chciało pracować, w końcu nie musi zrobić wszystkiego najlepiej, a  pozwolić się im cieszyć małymi sukcesami. Jesteśmy blisko,  by pomóc dzieciom zrobić wszystko samodzielnie. Wprowadzane są bardzo wcześnie nauki czytania, pisania czy matematyki. Bardzo ważne jest dobrze przygotowane otoczenie, tak by wszystkie dzieci miały dostęp do materiałów, które muszą być bardzo przemyślanie ułożone na półkach. Dzieci maja wrodzoną chęć uczenia się, a przy tym nauka ich nie męczy, ale raczej zachwyca i czyni szczęśliwymi. Maja pracować w zgodzie z własnymi możliwościami, we własnym tempie i w spokoju. Metoda przewiduje mieszane grupy wiekowe, dzięki którym dzieci mogą rozwijać swoje zdolności życia w społeczeństwie i uczyć się od siebie wzajemnie zgodnie z własnym tempem rozwoju. Nie ma tu kar i nagród.

ROZWÓJ PSYCHICZNY I PLANY ROZWOJOWE:

FAZY SENSYTYWNE: Inaczej okresy wrażliwe, zwane także jako okresy krytyczne, fazy sensytywne bądź, fazy chłonności. Są ściśle związane z pojęciem absorbującego umysłu. Montessori, obserwując dzieci, że występują w ich życiu pewne fazy, podczas których są szczególnie zainteresowane pewnymi, wybranymi elementami otoczenia. Dzieci interesują się tym przez krotki czas, ale w momencie, kiedy jedna faza sensytywna przemija, otwiera się kolejna. Celem każdej fazy sensytywnej jest umożliwienie dziecku nabycia najróżniejszych umiejętności lub wiedzy o otaczającym nas świecie, niezbędnych dla ich rozwoju. Kiedy dziecko nabędzie już te umiejętność faza sensytywna dla jej nabywania wygasa, pojawia się natomiast wrażliwość na kolejną nowa umiejętność. Wszystkie fazy SA powiązane, każda z nich stanowi punkt wyjścia dla kolejnej. 1,5 – 3 lat — rozwój języka 1,5 – 4 lat — rozwój koordynacji i mięśni 2 – 4 lat — doskonalenie ruchów 2,5 – 6 lat — doskonalenie zmysłowe 3 – 6 lat — podatność na wpływ dorosłych 3,5 – 4 lata — pisanie 4 – 4,5 lat — zmysł dotyku 4,5 – 5,5 lat — czytanie

PLANY ROZWOJOWE: Montessori zauważyła, że dzieci w wieku od narodzin do 6 roku życia są odkrywcami, którzy głównie wykorzystują swoje zmysły, budując siebie i swój intelekt poprzez przyswajanie tego, co istnieje w ich otoczeniu – języka, zwyczajów, kultury, pojęcia piękna, religii. Po 6 roku życia do 12 lat to czas świadomego poznawania. Dzieci rozwijają wtedy swoje zdolności abstrakcyjnego myślenia i wyobraźni oraz wykorzystują zdobytą wcześniej wiedzę do dalszych poszukiwań. Dlatego do 6 roku życia nie powinniśmy wprowadzań dziecka w świat fantazji. 0 – 6 — chłonny umysł 6 – 12 — wyobraźnia 12 – 18 — miejsce w społeczeństwie 18 – 24 — ukształtowanie osobowości

DZIAŁY MONTESSORI

Kolejność ułożenia tych działów nie jest przypadkowa. Każdy nowy dział wykorzystuje umiejętności w poprzednich. Podstawą w Montessori jest wykonywanie wszystkich czynności od lewej do prawej i od góry do dołu. Przygotowuje to dzieci do pisania i czytania, które właśnie od tego miejsca rozpoczynamy.

Montessori stworzyła Domy Dziecięce, czyli miejsce które nie może się dużo różnić od środowiska domowego. Placówka prowadzona ta metodą to jest połączenie między przedszkolem, a domem. Dzieci uczą się tutaj podstawowych czynności wykonywanych na co dzień. Otoczenie musi być wyposażone w przedmioty jak najbardziej naturalne i dopasowane do ręki dziecka. W tym dziale będziemy pokazywać dzieciom jak: odkręcać butelki, nakładać łyżką, przelewać, przygotowywać owoce i warzywa do jedzenie itp..

To poznawanie poprzez zmysły (dotyk, wzrok, węch, słuch, smak). Najsilniejszym zmysłem jest wzrok, u niemowląt dotyk. W Montessori każde doświadczenie zaczyna się od sensory ki. Zadaniem sensory ki jest uporządkować chaos. Materiały: bloki z cylindrami, różowa wieża, czerwone belki itd..

Prosty sposób nauki pisania i czytania bez stresu, dochodząc do wszystkiego małymi sukcesami. Dziecko powinno mieć niedosyt po pracy z materiałem. Karty wzbogacające słownictwo, Gry dźwiękowe, Szorstkie litery, Ruchomy alfabet, Różowy materiał, Niebieski materiał, Zielony materiał, Gramatyka

Materiał do ćwiczeń matematycznych Maria Montessori opracowała według trzech działów: w zakresie liczenia od 0 do 10 (czerwono niebieskie beleczki, cyfry z szorstkiego papieru, skrzyneczka z wrzecionami, cyfry i żetony, kolorowe perełki), wprowadzenie do systemu dziesiętnego (złote perełki, tablice Seguina, łańcuch perełek ze strzałkami) oraz do liczenia od 11 do 19 i od 19 do 99 oraz od 100 i dalej. Materiał dydaktyczny łączy ze sobą różne dziedziny matematyczne jak arytmetyka, algebra, geometria zapewniając całościowe kształcenie w tym zakresie.

Przedmiotem edukacji kosmicznej jest pochodzenie i budowa kontynentów, skały, minerały, ewolucja roślin i zwierząt, pochodzenie człowieka, pierwsze cywilizacje. Poprzez kontakty z naturą, eksperymenty i doświadczenia dziecko uczy się odkrywać fakty związane z różnymi dziedzinami nauki oraz dostrzegać zależności i powiązania między nimi. Stosuje się metodę od widzenia globalnego do szczegółowego. Poprzez różne działania dzieci doprowadzane są do rozumienia tego, że stanowią cząstkę wszechświata. Harmonia z nim jest najlepszym i koniecznym dla osobistego szczęścia i rozwoju stylem życia.